02.10.09 ลอยกระทง-ความว่างเปล่า
posted on 02 Nov 2009 12:44 by evezaaa in WRITING
ปีนี้เป็นปีแรก ที่พาตัวเองมาอยู่ที่ไกลบ้านในช่วงของเทศกาลลอยกระทง
อีฟต้องเดินทางมาที่นี่เพื่อสานฝันของตัวเอง และเขา ให้สำเร็จ
เมื่อความฝันนี้สำเร็จเป็นรูปร่างเมื่อไร อีฟก็จะลาจากที่นี่ กลับไปอยู่ที่บ้าน
และคงอีกนานโข กว่าอีฟจะกลับมาที่นี่อีก ...ครั้งนี้ เมื่ออีฟกลับไปแล้ว คงไม่อาจกลับมาที่นี่อีก
จนกว่า...จะพร้อม ...
ตอนนี้มีการ์ตูนตอนใหม่ผุดขึ้นเต็มหัวอย่างกะรังแค 
(ตัวอย่างมันสกปรกไปป่าววะ)
(ตัวอย่างมันสกปรกไปป่าววะ)แต่ยังไม่สามารถถ่ายทอดลงบล็อกได้ ด้วยเหตุผลที่ว่า GPRS ของโทรศัพท์ มันอืดเป็นเต่าล้านปี
ทำเฮดใหม่เอาไว้ กำลังอัพโหลดอยู่ แต่ดูท่า ...คงไม่ไหว อืดโพด
ต้องรอให้อีฟกลับบ้านก่อนนะ จะได้อ่านการ์ตูนเยอะๆ แบบแทงใจดำกันให้ตายไปข้างเลย เหอะๆๆ
...วันนี้หลายคนคงวางแผนเอาไว้แล้วสินะ สำหรับการไปลอยกระทง คงมีหลายคนที่มีคู่ไปลอยด้วย
พร้อมใบหน้าที่ยิ้มแย้มและมีความสุข อีกหลายคนก็ไปกับพ่อ แม่ พี่ น้อง ครอบครัว ....
ทุกคนมีคนอยู่ข้างกายในคืนนี้ ....ยกเว้นอีฟ...ไม่มี และคงไม่ได้ลอยกระทง
ชินซะแล้วล่ะ เพราะอีฟไม่ได้ลอยกระทงมา 4 ปีแล้ว ถ้ารวมปีนี้ก็เป็นปีที่ 5 ที่ไม่ได้ลอยอีกครั้ง
4 ปีที่ผ่านมา อีฟไม่มีความทรงจำที่ดีกับการลอยกระทงเลย... ปีแรก ...ลืมไปสนิทเลยว่าทำไมไม่ได้ลอย
แต่จำได้แค่ว่า ก็ไม่มีอะไรดีๆให้น่าจดจำ
.......ปีที่สอง อีฟโดนรถชน คืนนั้นออกไปฮาเฮปาร์ตี้กับเพื่อน สนุกมาก
มีแต่เสียงหัวเราะ และรอยยิ้ม แต่ทิ้ง(อดีต)แฟนมาเฮฮากะเพื่อน(ชั่วเนาะ) ... พอจะกลับห้อง คุณอดีต(แฟนก็มารับ)
ไอ่อีฟหน้ามึน กำลังมีแอลกอฮอลล์ในเลือด กรึ่มๆได้ที่ เลยห้าว อยากไปลอยกระทง บังคับขู่เข็ญให้คุณแฟน
พาไปลอยกระทงให้ได้ ไม่งั้นไม่กลับห้อง คุณแฟนจึงต้องจำยอมพาไป...และแล้วก็ไม่ได้ลอย
เพราะร่างของอีฟกระเด็นตกจากรถ ด้วยความแรงเท่าไรไม่รู้ รู้แค่ว่าลืมตาขึ้นมาอีกที หน้าก็คว่ำอยู่กับพื้นถนนแล้ว
สมองสั่งการว่าอยากจะลุกขึ้น แต่ลุกไม่ได้ เพราะร่างกายมันระบมเกินไป คนแถวนั้นช่วยกันพยุง ส่วนอีฟ
ยังคงตาพร่าและงง ว่ากรูมากองอยู่บนพื้นได้ไง...คุณแฟนวิ่งไปแจ้งตำรวจ และกลับมาหา จากนั้นรถกู้ชีพก็มา
เจ้าหน้าที่เช็คประสาทกันให้วุ่น เอาไฟฉายส่องตา ชั้นโอเค ถามชื่อ... อืม กรูตอบได้ สุดท้ายเลยถามว่า
หัวแตกมั้ยครับ เอ๊ะ?? เออว่ะ แตกป่าววะ เมื่อนึกได้ จึงเอื้อมมือไปสัมผัสหัวทันที คร่อกกกกกกก หัวแตก
หัวแตกจ๊ากกกกกกก หัว กรู แต๊กกกกกกกกกก ...นอกเหนือจากหัวแตก ยังมีแผลที่เข่าทั้งสองข้าง
(ปัจจุบันนี้มันยังคงเป็นแผลเป็น และไม่ยอมจางหายไป มั่นคงกับกรูจริงนะ)...มีแผลที่ข้อศอก แผลที่มือ และใบหน้า
)...มีแผลที่ข้อศอก แผลที่มือ และใบหน้าแผลที่หน้าอ่ะ ถลอกบางๆ ตอนนี้หายดีแล้ว แต่แผลที่อื่น หึๆๆๆ มันไม่หายไปหนายยยยยย
ที่สำคัญคือ แผลที่หัว ต้องเย็บ 2 เข็ม ชิทส์!!!!!!!!!!!!!! เพราะเลือดไม่ยอมหยุดไหล แอลกอฮอลล์มันทำให้เลือดสูบฉีดพลุ่งพล่านไปหน่อย
หมอจึงจับมันเย็บหัวซะ กรี๊ดดดดดดดดด แต่ไม่เจ็บ เพราะเหมือนได้ฉีดยาชามาแล้วทั้งตัว
คืนนั้น ไม่ได้มีแค่เราที่ต้องเข้าห้องฉุกเฉิน ยังมีอีกหลายคนมากที่เข้ามาอย่างไม่ขาดสาย เฮ้ยยย ลอยกระทง
....ทำแผลเสร็จ ก็ต้องนอนระบมที่ห้อง หึๆ เวรแท้ๆ ตอนนั้นเป็นปลายปีและอากาศก็หนาวแล้ว แผลที่เข่า
เป็นอะไรที่ทรมานจิตสุดๆ จะลุกแต่ละทีเล่นเอาเจ็บจี๊ดดดไปถึงขั้วหัวใจ 
ป๋ากับแม่ลางานมาดูแลหนึ่งอาทิตย์
ป๋ากับแม่ลางานมาดูแลหนึ่งอาทิตย์อีฟก็ต้องลาเรียนเหมือนกัน....รถชนรอบนี้ เลยมีโอกาสได้เห็นสมองของตัวเองซะที เพราะป๋าพาไปทำ CT scan
อ่อ...หัวกรูก็ไม่ได้กลวงนิ ยังมีสมองอยู่ เอิ๊กกกกกกก แถมยังได้เห็นตับไตไส้พุงตัวเองโม้ดดดเลย โอเค
ไม่มีอะไรสึกหรอ ไม่มีเลือดตกใน ป๋าสบายใจ แต่กรูทรมานกับแผลที่เข่า คร่อกกกก
เชื่อมะ ว่าป๋าไม่ให้ใช้ไม้เท้าเลย ให้เค้ากะเผลกๆเองง่ะ เพราะป๋าบอกว่า ลูกจะได้เดินเองได้เร็วๆไง ยืนหยัดด้วยตัวเองได้เร็ว
ดีออก คร่อกกกกก ป๋ากรู
จบไป กับลอยกระทงปีที่สอง
...ลอยกระทงปีที่สาม ปีนี้ คุณแฟนจบแล้ว ทำงานอยู่ กทม อีฟตั้งใจจะมาหาเค้า จะมาลอยกระทงด้วยหน่อย
โจ้ก็มาด้วยกัน ซื้อตั๋วด้วยกัน แต่ปรากฏว่า คุณแฟนบอกว่าไม่ต้องมา ชะ ...... มันงานยุ่ง และไม่ว่าง
...... มันงานยุ่ง และไม่ว่างไม่สะดวกจะเทคแคร์ อ๋อ ใช่ ซี้ๆๆๆๆๆ สรุป ไม่ได้ไป กทม โจ้ไปคนเดียว และที่นั่งอีฟกลายเป็นที่เปล่า
ไม่ได้ลอยอีกครั้ง พร้อมทะเลาะกะคุณแฟนแบบหนังไตรภาคเลยทีเดียว....
จบปีที่สาม ก็ไม่ได้ลอยอีกเช่นเคย
....ปีที่สี่ ปีนี้ตั้งใจไม่ลอยแม่งแระ คนก็เยอะ ยังขยาดเรื่องรถชนด้วย วุ่นวาย ไม่อยากออกไป วันนั้นจึงจบที่
นั่งกินมื้อเย็นกะโจ้ กินไปเม้ากันไป เมื่ออิ่ม อีฟก็รีบบึ่งรถกลับห้องทันที โจ้เช่นกัน...เราลอยกระทงกันด้วยการเพ่งกระแสจิตเอา ฮ่าๆๆๆ
ลอยกระทงปีที่สี่ ตั้งใจไม่ลอยเอง....
ส่วนปีนี้ ลอยกระทง กลับมาอีกครั้ง และเป็นปีที่ห้า...
อีฟเอง มาอยู่ต่างที่ และไม่มีใคร ทั้งป๋า แม่ แฟน หรือโจ้ .... มีแต่หัวใจที่นอนนิ่งอยู่ข้างใน มันยังไม่ยอมทำงาน
ปีนี้ ก็คงเป็นอีกปี ที่อีฟไม่ได้ลอยกระทงอีกครั้ง .... ไม่มีใครให้ลอยด้วย และแม้แต่ตัวเอง หัวใจตัวเอง ยังไม่อยากลอยด้วยเลย
แต่ทำไมรู้สึกว่า วันลอยกระทงปีนี้ มันถึงเหงาจับขั้วหัวใจมากกว่าทุกๆปี...มันเพราะอะไรกัน???
ลอยกระทงปีนี้ มีแค่เรา ที่นั่งเหงาอยู่ห้องคนเดียว...ในขณะที่คนอื่นคงมีความสุขกัน อืม...
ขอให้ทุกคนมีความสุขนะ ลอยเผื่ออีฟด้วยละกัน...
ลอยกระทง...อีฟไม่มีใคร...มีแต่ความว่างเปล่าที่เกาะกินหัวใจ...ที่ยังอยู่กับอีฟไม่หายไปไหน...
และไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไร...จะมีคนมาเติมเต็มตรงที่ว่างตรงนั้น...แต่คิดว่าคงไม่มี
ไม่มีแล้วล่ะ.....
เหงาเหมือนกันนะ
.....พี่คะ...ถ้าอีฟทำทุกอย่างเสร็จหมดตามที่ตั้งใจเอาไว้แล้ว....
อีฟคงกลับบ้านอย่างถาวร และคงไม่กลับมาที่นี่อีก .... จนกว่า... หัวใจที่นอนแน่นิ่งมันจะทำงานอีกครั้ง
หวังว่าพี่...จะมางานรับปริญญาของอีฟได้นะคะ หวังว่าวันนั้นจะได้เห็นพี่อีกครั้ง...
สุขสันต์วันลอยกระทง
Tags: ลอยกระทง, ว่างเปล่า56 Comments
ลอยในเอกทีนเพื่อนเพียบเลยอีฟ
แหมๆ ลอยคนเดียวเหมือนกัน
#1 By Katuar on 2009-11-02 13:32