eVeZaa BitterSweet

 

 

มีใช่ไหม หลายคนที่คิดแบบนี้.....
ว่าแต่ทำไม....จะต้องกลัว......

 

 

 

คนหนึ่งคน บอกว่า ไม่กล้าที่จะรักใครอีก เพราะไม่ชอบความรู้สึกตอนที่ทะเลาะกัน

 

คนหนึ่งคน บอกว่า ไม่กล้าที่จะรักใครอีก เพราะกลัวว่าตัวเองจะดูแลอีกคนไม่ไ้ด้

คนหนึ่งคน บอกว่า ไม่กล้าที่จะรักใครอีก เพราะคิดว่าตัวเองไม่ดีพอ

คนหนึ่งคน บอกว่า ไม่กล้าที่จะรักใครอีก เพราะกลัวจะทำให้คนอีกคนต้องเสียใจ

คนหนึ่งคน บอกว่า ไม่กล้าที่จะรักใครอีก เพราะกลัวจะต้องเสียใจซ้ำซาก

คนหนึ่งคน บอกว่า ไม่กล้าที่จะรักใครอีก เพราะกลัวว่าสุดท้าย ต้องจบลงด้วยน้ำตา

คนหนึ่งคน บอกว่า ไม่กล้าที่จะรักใครอีก เพราะไม่อยากจะเจอกับวันที่ต้องเอ่ยคำลา....

 

 

 

 

 

 

แต่จะกลัวทำไม....ทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย แม้แต่จะเริ่มต้น
ความกลัว เป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น..

 

เรา ก็เคยเป็นคนหนึ่งคน ที่เคยพูดว่า ฉันไม่อยากจะมีใครอีกแล้ว
เพราะฉันไม่ชอบความรู้สึกตอนที่ทะเลาะกัน
มันทำให้ฉันเศร้า  เสียใจ  และไม่มีความสุขเอาซะเลย

แต่กลับมีคนหนึ่งคน เคยพูดกับเราว่า...ทำไมจะต้องกลัวการทะเลาะกัน
คนสองคนที่มาจากคนละที่ ที่มีนิสัยไม่เหมือนกัน อยู่ด้วยกัน
ยังไง มันก็ต้องมีกระทบกระทั่งกันบ้าง เหมือนลิ้นกับฟัน
แล้วหลังจากที่ปรับความเข้าใจกัน มันยิ่งทำให้เข้าใจกันมากขึ้นไม่ใช่เหรอ 
ถ้าหากว่าไม่ทะเลาะกันเลย...มันก็เลี่ยนเกินไปน่ะสิ

 

อีกอย่างหนึ่ง...เวลามันก็เดินไปข้างหน้าทุกวัน
เดี๋ยวนี้เวลามันผ่านไปเร็วกว่าเดิมแล้วนะ
ถ้าหากว่ามัวแต่กลัวอยู่อย่างนี้ ....เราก็ไม่ต้องทำอะไรกันพอดี
ก็คงยังต้องอยู่กับที่ แบบนี้ตลอดไป

 

มันจะดีกว่าไหม  ถ้าหากว่าเรากล้าเสี่ยงที่จะรัก
เชื่อเถอะว่า ในแต่ละครั้งที่เรามีความรัก มันไม่มีครั้งไหนที่เหมือนกันซักครั้ง
ตัวเราเหมือนต้องเรียนรู้มันใหม่ทุกครั้งเสมอ
...ลองเสี่ยงที่จะรัก อีกสักครั้ง 
ใช้เวลาทุกวินาทีให้คุ้มค่าดีกว่าไหม...
ทุกเวลาที่อยู่ด้วยกัน ใช้มันเพื่อเรียนรู้ซึ่งกันและกัน
ใช้มันเพื่อที่จะดูแล  ห่วงใย  และเอาใจใส่กัน

 

 

ใช้เวลาที่เหลือ.....เพื่อรักกัน

 

 

หากมีวันไหนที่ใครสักคนทำให้อีกคนต้องเสียใจ
คงไม่มีใครบอกได้ ว่าบทสรุปจะเป็นยังไง
แต่บอกได้แค่เพียงว่า...
ถ้าความรักระหว่างคนสองคน มีค่ามากพอ
มันคงไม่ยาก ที่จะให้อภัยซึ่งกันและกัน...

 

 

อย่าปล่อยให้เวลาต้องผ่านเลยไป โดยที่ตัวเองไม่กล้าที่จะทำอะไรเลย
เพราะเวลามันย้อนกลับมาไม่ได้อีกแล้ว ผ่านไปแล้ว ก็ผ่านเลย
แล้วเราอาจจะต้องเสียดาย ที่ไม่กล้าทำอะไรเลย...